De 2de dag waren we wat laat wakker. Gelukkig had onze kamergenoot een wekker gezet om 7 uur waar wij ook wakker van werden. Na even wakker worden zijn we ons gaan omkleden en hebben we de tas weer ingepakt. Met de tas en al op naar de eetzaal om nog wat te ontbijten voor we beginnen aan de zware dag.

DSC_0218

Net na 8 uur zijn we begonnen aan de klim naar Mytikas. Wat ik er tot dan van wist was dat het ongeveer 3 uur wandelen zou zijn en dan nog 160 meter echt klimmen. Snel kwam ik er al achter dat we hier iets te makkelijk over hadden gedacht. Na het eerste kwartier werd het pad behoorlijk stijl en werd de ondergrond voornamelijk steen en gruis dat los lag. Bij iedere stap moest je goed uitkijken dat je niet weg gleed. Dit maakte het lopen wat zwaarder en zorgde er ook voor dat ons tempo wat minder werd.

DSC_0195 DSC_0176

Na een uurtje lopen kwamen we boven de boomlijn en boven de wolken. We zaten iets boven de 2000 meter! Tijd om even wat te drinken en te genieten van het uitzicht. Niets vermoedend gingen we weer verder. Het pad liep een stukje om de berg heen. Heerlijk even een stukje vlak lopen. Echter nadat we om de berg heen waren zag je het pad stijl en lang strekken. In eerste instantie denk je dan nog dat het wel gaat maar toch begin je te merken dat het wel erg stijl is. Het ademen word ook moeilijker en met iedere stap krijg je het idee dat je niet dichter bij komt je hebt het gevoel dat je stil staat. Na 2,5 uur waren we dan eindelijk bij Scolio. Dit is een neutraal punt van waaruit je naar Mytikas ging. Eerste even bijkomen, wat drinken en nog een hapje eten voor we aan de laatste klim begonnen.

DSC_0234

DSC_0266

Op naar Mytikas.

De laatste 160 meter. Ik heb zelf behoorlijk hoogtevrees. Ik hoor het je al denken en hij gaat een wereldreis maken en bergen beklimmen? Ja zeker, 9 van de 10 keer is mijn nieuwsgierigheid groter dan mijn angst. Daarnaast als je eenmaal bezig bent krijg je vaak toch veel adrenaline waardoor het al makkelijker gaat.

Het laatste stuk naar Mytikas was eerst tussen 2 rotsen een stukje afdalen en daarna zijwaarts over de rotsen klimmen. Na ongeveer 15 minuten dacht ik dat we er bijna zouden zijn maar niks bleek minder waar. Het werd nog een stuk dalen nog een stuk zijwaarts en daarna weer omhoog klimmen. Na dat eerste kwartier was er geen pad meer. Je moest echt klimmen met je handen en voeten stapje voor stapje met onder je een rots partij van 1000 meter diep! Rustig gingen we verder stapje voor stapje tot dat we boven waren het duurde in plaats van 30 minuten, wat ze ons verteld hadden bij Refuge A, 1,5 uur maar zeker de moeite waard! Wat een geweldig uitzicht en misschien nog wel gaver: wat een beklimming en ervaring.

DSC_0291 DSC_0302

Een aantal keren ben ik behoorlijk bang geweest en heb ik mij bedacht of ik terug zou willen of niet maar ik ben blij dat ik dat niet heb gedaan en Mytikas heb behaald.
Een geweldig uitzicht super plek en nog beter wat een avontuur.

Mocht je ooit gaan bekijk eerst een aantal Youtube filmpjes om een goed beeld te krijgen van wat je te wachten staat en als je dan denk dat durf ik GA! Wel is het aan te raden om touwen mee te nemen. Hiervoor zitten ook haken in de rotswanden, het maakt de klim en stuk veiliger.

PS. Ik heb zelf ook gefilmd en alles staat online op ons Youtube Kanaal!