Nepal is het geboorteland van Boeddha en misschien juist wel daardoor een van de meest vredelievendste landen ter wereld. Daartegen behoort dit land ook tot de een van de vier armste landen ter wereld. Een paar jaar geleden heb ik in Nepal een paar weken vrijwilligerswerk gedaan. Op deze manier heb ik het land op meer manieren dan alleen de toeristisch leren kennen.

Het Boeddhisme heeft een rustgevend effect op mij!

De reis naar Nepal was mijn eerste verre reis zonder mijn ouders, dit was de reis en hét land dat mijn kijk op wereld verandert heeft en mijn passie voor reizen heeft aangewakkerd. Nepal heeft een ongelofelijke rijke cultuur waar door de mensen veel waarde aan wordt gehecht. In deze cultuur speelt het Boeddhisme een grote rol. Zelf ben ik niet gelovig maar ik heb wel veel bewondering voor het Boeddhisme. Op de een op andere manier heeft het een rustgevend effect op mij, en dat is knap want ik ben best druk…volgens Casper.

Om maar even in de spirituele sferen te blijven ben ik in Nepal drie dagen in een Boeddhistisch klooster verbleven. Elke dag stonden we om 4 uur op om 2 uur te mediteren. Vaak werd dit gevolgd door het aan steken van een kaars en verschillende lessen. Helaas snapte ik door mijn gebrek in de Nepalese taal nog steeds vrij weinig van waarin ze nu eigenlijk les kregen. Wel weet ik dat deze lessen niet gelijk verband houden met het geloof. Veel jongeren die wees zijn of om een andere reden op straat leefde worden hier opgevangen, opgevoed en klaargestoomd om op eigen benen te staan. In de middag staan vaak leuke bezigheden op het programma zoals basketballen, mandala’s maken en ander “monnikenwerk”. Wel zit er achter al deze bezigheden een gedachte. Zo worden de mandala’s gemaakt van gekleurd zand op een houten plaat. Zodra het af is word het zand weggeveegd in de wind of in een rivier om de vergankelijkheid van het leven te benadrukken. Het geeft aan dat het belangrijk is te genieten en stil te staan tijdens de activiteit (lees:leven) zelf.

Uiteraard moet er in het klooster ook gewerkt worden zo moet bijvoorbeeld de groentetuin bijgehouden worden want vlees of vis wordt er niet gegeten. Dit laatste was voor mij als vegetariër wel weer handig, ondanks dat ik de peper die echt overal in zit niet goed aan kan. Als je in Nepal bent laat je dan niet misleiden, denkend dat je pasta met tomatensaus krijgt om dan al aanvallend erachter te komen dat het pure chilisaus is. Ik ben er dan ook van overtuigd dat dit trauma bij mij een angst voor pittig eten heeft veroorzaakt.

Meer verhalen over dit bijzondere land zullen snel volgen. Kijk vooral naar kleurrijke foto’s van dit Boeddhistisch avontuur.