Zout hotel in Uyuni

Ja je leest het goed, een zout hotel. Uyuni staat bekend om de zout vlaktes en daarbij hoort een zout hotel. Dit is niet bij iedere tour inbegrepen, maar wij hebben heir bewust voor gekozen. Eigenlijk is het niet zo heel erg anders als een ‘’normaal’’ hotel. Alles is in plaats van met stenen met zout gemaakt. En de bedden zijn gemaakt van zoutblokken met een matras erbovenop, het slaapt ook nog eens goed!

Het eerste deel gemist? Check hem hier!

De 2de dag staan we al vroeg op om weer verder te gaan. Deze dag bevat opnieuw een lange rit en zo nu en dan stoppen bij wat mooie plekken zoals; het trein spoort tussen Bolivia en Chili. Dit is dan ook het punt waar de zoute vlakte stopt en overgaat in Borax.

Niet proeven zonder toestemming van de gids!

Bij het treinspoor dacht ik dus net als vele andere dat we nog steeds op de zoutvlakte waren. Echter is dat niet het geval, bij het treinspoor gaat het zout namelijk over naar Borax. Een chemische samenstelling die voor de mens zeer dodelijk is. Gelukkig lette Peter goed op en vroeg ik het voor de zekerheid nog eens na. Borax is zo dodelijk op die plek dat er niets meer kan worden gedaan om je te redden. Dit komt door de grote afstand naar een ziekenhuis en de sterkte van de chemische samenstelling. Dus nadat je hier bent geweest even je handen wassen (wij hadden een Jerrycan met water hiervoor bij ons).

Onderweg kom je in een nieuw landschap geen zout meer, maar wat begroeiing en natuur. Dat is niet het enige. We komen ook weer dieren tegen en niet zomaar dieren maar Alpeca’s!

FunFact!
De alpaca’s hebben stofjes met kleurtjes rond de nek. Hierdoor kan de herder ze herkennen en de zijne meenemen.

2de nacht

Langzaam gaan we door tot we aankomen bij het kamp waar we de laatste nacht zullen verblijven. In de afgelopen 2 dagen hebben we behoorlijk geklommen (met de auto). Dit laatst kamp zit op een hoogte van ruim 4300 meter boven de zeespiegel en de laatste dag gaan we nog verder om hoog.

Bibberend de nacht door met -25 graden.

Door de hoogte is het hier vaak koud. Overdag merk je hier niets van, maar in de nacht wel. Als de zon weggaat wordt het snel kouder en bij ons was het in de nacht minus 25 graden. In het kamp waar je slaapt is het ook echt niet warmer. Er is namelijk weinig tot geen hout om mee te stoken en er wonen allen mensen die het kamp onderhouden en zorgen voor eten. Verder kan je hier niks. Gelukkig is er 1 klein winkeltje waar je wat kan kopen. Na een heerlijke pasta met een wijntje (zelf gekocht bij de winkel)! Hebben we nog even gekletst met de rest en zijn we naar bed gegaan. Door de kou was ik zeer blij met de extra slaapzak en het thermo ondergoed dat ik bij me had. Desondanks duurde het even voordat ik in slaap viel. Wat normaal gesproken niet voorkomt!

Na de korte nacht gingen we op pad voor het hoogste punt en een lekkere hotspring. Na ongeveer 2 uur rijden kwamen we bij de hotspring aan, helemaal blij. Alleen was die blijdschap voor niks want Peter wilde direct doorrijden. Na wat gemopper zijn we verder gegaan. Na nog een uur later komen we op het hoogste punt. Op ruim 5000 meter boven de zeespiegel merk je echt dat veel dingen je moeilijker afgaan. Van onze medereizigers wordt er 1 echt ziek en 3 andere voelen zich niet goed. Ik en Renate voelen ons wel goed alleen gaat alles wat langzamer en is ademen soms wat moeilijk. Maar het uitzicht is echt de moeite waard! We kijken nu uit over een vallei waar in een meer ligt dat naar mate de dag vordert van kleur veranderd. Eerste blauw en vervolgens naar rood. Wat het nog mooier maakt zijn de sneeuw blokken aan de zijkant. Hierdoor steekt de rode kleur nog meer af van de natuur en zie je pas hoe groot het verschil is.

Peter maakte echt het verschil voor onze tour.

Na 10 minuten en 4 zieken mensen rijden we langzaam terug naar de hotspring je merkt dat iedereen zich iets lekker voelt en alles gaat weer wat makkelijker. Eenmaal aangekomen bij de hotsprint snappen we waarom Peter door is gereden. Hij is nu helemaal leeg. Niemand anders te bekennen. Snel omkleden en relaxen. Pas na 45 minuten als wij er al weer uit gaan komen er voor het eerst andere toeristen. Nog eens 30 minuten later zitten er wel 45 mensen in. Peter wist dit en maakte optimaal gebruik van onze tijd! Wat een super gids voor de tour.

Na een heerlijke lunch gaan we terug de auto in en naar de laatste stop Uyuni!

Ga jij binnenkort ook naar Uyuni en wil je meer weten of heb je vragen? Laat het me weten!

Hier in ieder geval de link naar de reisorganisatie van Peter!